Strandir og norðurland vestra...

Við erum búin að fá afhent húsið á Vitabraut og er verið að framkvæma það sem við ætlum að leggja í núna.
Það er búið að rífa niður vegg og saga gólfið og opna þannig á milli hæða. En það á eftir að ganga frá þessu og smíða stigann. Nú tekur við múrvinna og málningavinna. Við erum búin að losa okkur við steypuna sem var út um allt. En það má segja að húsið sé fokhelt þessa stundina.
Þarna er pabbi að berja niður eldhúsvegginn.


Nú erum við heppin að eiga góða frænku (Brynju) sem kemur reglulega eða fær krakkana í heimsókn til sín. Svo er mamma líka dugleg að passa fyrir okkur þegar hún getur. Það eru allir voða spenntir yfir þessu. Krakkarnir eru búin að velja sér lit í herbergin og Marteinn búinn að hrynja einu sinni niður úti tröppurnar.

Ég smelli inn myndum í albúmið svo allir geti fylgst með.
Bæ ðe vei, forsetinn var hér í dag en við báðum bara Bynhildi að skila kveðju til hans frá okkur, en hún fór með vinkonu sinni að sjá hann. Þær voru spenntari fyrir því að sjá Dorrit :)

Það styttist nú í að við getum hafist handa við framkvæmdir á Vitabrautinni. Við erum tilbúin með skrúfjárn í hönd til að ryðja út eldhúsinnréttingunni en það þarf að hreinsa út áður en við látum brjóta niður vegg og saga gat í gólfið.

Til að gera klárt skruppum við hjónin með Guðnýju til Reykjavíkur í gær, þriðjudag, og versluðum eitt og annað sem þarf að vera klárt þegar við ryðjumst inn. Við lögðum af stað snemma og fórum um Tröllatunguheiði. Það var verið að kaupa málningu og þess háttar, eldhúsvask og tæki og ýmislegt smádót. Þá var Igga búin að versla rúm á Barnalandi sem við sóttum, eða við hittum konuna með rúmið fyrir utan Ikea og þar fóru viðskiptin fram. Rúmið er fyrir Martein en hann fær minnsta herbergið í húsinu og er rúmið hans aðeins of stórt í herbergið þannig að það er verið að plana hlutina upp á nýtt.

Engar heimsóknir að ráði í þessari ferð, bætum úr því seinna.

Eftir verslun dagsins var brunað til baka og við vorum komin aftur til Hólmavíkur um kl. 23.30.

Börnin voru í pössun hjá afa og ömmu í Austurtúni og var ákveðið að þau fengju að gista fyrst við kæmum svo seint heim aftur. Allir sáttir við að fá gistikvöld í miðri viku, skólinn byrjaður og svaka fjör.

Við erum óskaplega löt við að blogga þessa dagana. Það er líka svo gaman hjá okkur að við kveikjum varla á tölvu.

Benni, Ásbjörn og ég (já ég) erum á reiðnámskeiði. Það gengur rosalega vel. Ásbjörn var að fara í fyrsta skiptið einn á hestbak og það er ótrúlega flott að sjá hvað hann er öruggur. Krakkarnir eru látnir gera alls konar jafnvægisæfingar og fara í leiki á hestunum. En þau eru bara á feti þessi yngstu. Benni er búin að biðja um hest í fermingagjöf, en ég samdi við þá að ég skyldi gefa þeim hjálm og þeir keyptu sér hestinn fyrir fermingapeningana J

Ég er með vinkonum mínum á námskeiðinu og það er rosalega gaman. Um leið og maður fer á bak þá verður maður sjúkur og núna langar mig rosalega í hest. En það verður að bíða í nokkur ár í viðbót. Það merkilega er að ég finn ekkert til í grindinni og held því fram að þetta sé það besta sem hægt er að gera til að liðka mjóbakið.

Við erum byrjuð að pakka niður og sortera úr skápum. Það er alltaf jafn mikið sem fer í rauðakrossinn og í ruslið. Þótt maður flytji reglulega. En núna er planið að flytja ekki meir, nema þá upp á elliheimili þegar þar að kemur.

Við fórum á ættarmót um síðustu helgi. Við fengum lánaðan tjaldvagn og öllu var pakkað og planið var að fara til Húsavíkur á fimmtudeginum og á ættarmótið á föstudagskvöld.

Jú fjölskyldan lagði af stað og allt gekk eins og í sögu. Við stoppuðum ekki fyrr en á Blönduósi og þar voru mamma og pabbi á húsbílnum á leið til Dalvíkur. Við fengum heitt kakó og brauð á tjaldstæðinu og héldum svo áfram. Allir kátir og góðir. Við ákváðum að stoppa aðeins í Jónasarlundi sem er í Öxnadalnum. En um leið og ég steig út úr bílnum var mér liðið á dekkið á tjaldvagninum, sem var hálf kiðfætt. Þetta var ekki eins og það átti að vera. Þá var hringt í húsbílinn og pabbi og Sverrir reyndu að redda málunum. En þegar þeir tóku hjólkoppinn af þá hrundu niður þrír boltar og einn var eftir sem hélt dekkinu á.

Pabbi hringdi í Jón Gunnar, góðan frænda inn á Akureyri sem kom að vörmu með borvél og ýmsar græjur. En ekki tókst að redda þessu og Jón Gunnar skutlaði mér með krakkana unn á Akureyri og þar vorum við í góðu yfirlæti hjá Ellu á meðan. Svo komust þeir að lokum inn á Akureyri þegar Friðgeir (bróðir Sverris) var komin og Jón Gunnar aftur. Ég hefði ekki viljað vera með í þerri för því að dekkið var vírað fast og haldið með tjaldhæl. Þetta reddaðist allt að lokum og við fengum gert við tjaldvagninn, það var pabbi Ingu sem reddaði því og færum við honum þakkir fyrir.

Við fengum gistingu í íbúðinni hennar Siggu frænku en hún var stödd á Sandnesi. Svona er gott að eiga góða að. Fólk reddar hvort öðru. En núna eiga margir inni greiða hjá okkur.

Við fórum svo á ættarmót og lengdum ferðina um einn dag og gistum á Húsavík. Við fórum í hvalaskoðun með látum (Marteinn) og skemmtum okkur mjög vel.

Þegar það er sumar þá er maður ekki í tölvunni er það nokkuð?

En við skulum nú sjá hvað er að frétta af okkur hérna í Lækjartúninu.

Af okkur hjónum er það að frétta að við erum farin að safna kössum sem nota á við flutninga. Við erum búin að tæma bílskúrinn og Hlíf (hún flytur hingað) er komin þangað inn með sína búslóð. Það er áætlað að við fáum húsið í ágúst ekki seinna en 31. þá á eftir að saga niður vegg og gólf. Við keyptum innréttingu í Birninum og hún verður tilbúin um næstu mánaðarmót.

Sverrir er í sumarfríi og hann ætlaði að nota tímann í golfið en ég held að hann sé búin að fatta að það gengur voða illa að vera með 5 börn og ætla stunda golf. Allavega þá hefur hann ekki mikið farið út á völl í fríinu. En talandi um golfvöllinn þá er komið vatn í skálann og núna er hægt að fara í golf og á klósettið. Þessi skáli er að verða voða flottur.

Benni er á frumstigi gelgjunnar. Hann getur ekki gert neitt eins og Ásbjörn og þar er mikill metingur á milli. Hann t.d. á nýlega skó sem eru orðnir of litlir á hann en hann pínir sig í þá bara svo að Ásbjörn geti ekki fengið þá.

Benni varð að færa sig yfir í Ásbjarnar herbergi þegar að við tæmdum bílskúrinn því við urðum að setja allt dótið inn hjá Benna. Hann var í forstofuherberginu og það var auðveldasta leiðin. Hann er ekki alveg sáttur við það, en hann fær flottasta herbergið í nýja húsinu og þá jafnast út pirringurinn.

Ásbjörn er alltaf samur við sig. Hann nennir eiginlega ekki að æfa neitt en við fengum hann til að æfa fótbolta í sumar með því að kaupa fyrir hann HSS galla. Hann dressar sig upp fyrir hverja æfingu og er voða kátur þegar hann kemur heim. Hann bíður eftir vetrinum til að byrja að æfa skíðin aftur.
Þeir bræður fóru í klippingu um daginn og eru báðir með síðan topp og síðaftan.

Brynhildur er að hressast eftir veikindin. Það koma að vísu dagar þar sem húnn er að drepast í maganum og fær niðurgang, en við erum búin að tala við barnalækni og hún er líklega með mjólkuróþol og við þurfum að minnka mjólkurneyslu hjá henni.

Brynhildur ætlar að fá bleikt herbergi í nýja húsinu. Ætli við verðum ekki að láta þann draum rætast hjá henni, svona úr því að hún fær sér herbergi í þetta skiptið.

Marteinn er að róast en hann er enþá kallaður villibarnið og tekur reglulega þannig stíl. Í þessum töluðu orðum er var hann að bíta Brynhildi.

Það er enþá krambúlerað andlitið á honum eftir að hann datt í afmælinu hennar Brynhildar og við erum að spá hvort við þurfum ekki að fara og láta skoða þetta.  

Hann er farið að horfa aðeins á sjónvarp og á það til að fara inn í herbergi að leika sér. Við erum voðalega fegin þegar hann gerir það, því það bendir til þess að hann sé að róast.

Guðný ætlar ekkert að fara að velta sér heldur reynir hún að skríða og setjast upp. Ég tek hana í smá æfingar á hverjum degi en hún harðneitar að velta sér.

Hún er enþá rauðhærð og er komin með smá undirhöku.

Um síðustu helgi þá fórum við í bæinn á föstudeginum og seldum Chryslerinn. Ótrúlegt þá seldist hann á barnalandi. Við fórum svo í Húsafell og gistum eina nótt. Það var heldur kalt svo að ég gisti með Guðnýju inn í húsbíl og Marteinn svaf á milli mömmu og pabba. Sverrir var svo útí tjaldi hjá hinum. Við fórum svo heim á laugardagskvöld. Við vorum lengi á leiðinni heim og stoppuðum oft, en það var bara gaman. Allir voru svo hressir að við fótum upp á topp á Grábrók og fórum í fjós í Dölunum. Svo fórum við Steinadalsheiðina heim. Það er alltaf gaman að fara nýjar leiðir, reyndar held ég að þessi heiði sé betri en Tröllatunguheiðin.

Nóg í bili

Bless